Jodhpur

Van Jaipur zijn we met de trein in 4,5 uur doorgereisd naar Jodhpur. Je merkt meteen dat het eten en zelfs de thee er een stuk pittiger is en de mensen veel vriendelijker. In Agra en Jaipur werden we vaak aangesproken door zogenaamd vriendelijke mensen die even een praatje wilden maken en achter ieder ‘vriendelijk’ mens kwam uiteindelijk wel voort dat ze ons ofwel als gids rond wilden leiden of mee naar hun winkel wilden nemen om iets te verkopen. Niks bedreigends, gewoon vermoeiend omdat je bij iedereen moet bedenken wat er achter hun vriendelijkheid schuilt.

In Jodhpur, ook wel de blauwe stad genoemd zijn de mensen een stuk oprechter en wijzen ze zomaar de weg of willen ze even een praatje maken. Het is natuurlijk ook altijd maar net wie je tegenkomt maar het verschil voelt in ieder geval groot en zelfs in het donker voelde het hier veilig om rond te lopen.

Dagje Tuktukken

We hadden 1 volledige dag in Jodhpur en hebben ons door een tuktuk laten rondrijden om alle bezienswaardigheden te kunnen zien. Wederom hebben we een mooi fort bezocht, toch weer in een heel andere stijl dan in de vorige steden. Ook bezochten we onder andere een marmeren tempel en een lokale markt waar een grote klokkentoren in het midden staat. 

De gouden stad Jaisalmer

Na de roze en de blauwe stad zijn we na 5 uurtjes in de bus aangekomen bij de gouden stad Jaisalmer, alle gebouwen hebben een bruine gouden kleur hier wat weer een heel andere uitstraling geeft. Ook deze stad heeft een prachtig fort wat over de stad uitkijkt maar in plaats van het in te richten voor rondleidingen hebben ze er hier een soort dorpje van gemaakt met lekkere restaurantjes en verschillende hotels, ook heel gezellig.

‘S middags hebben we ook nog een rondje gevaren met een waterfiets over het plaatselijke meer, bezochten we een Haveli, dat is een oud herenhuis waar vroeger een rijke familie woonde.

Woestijnsafari

In Jaisalmer hebben we een nacht in de woestijn doorgebracht. Eerst werden we met een jeep de stad uitgereden en het laatste uur zijn we op kamelen naar onze slaapplek gebracht, een heuvel met zand waar een paar oude bedden met matrassen stonden weggezet. Onderweg kwamen we af en toe een kudde schapen, geiten of koeien tegen die netjes stopen voor de kamelen of er omheen gingen lopen.

Er waren 2 Indiase mannen bij ons als gids die een vuurtje stookten en verse curry aan het maken waren ‘s avonds. Zelf vonden ze het ook wel lekker om in de woestijn te slapen want hier kunnen ze stiekem jointjes roken zonder dat de familie erachter komt.

We sliepen dus buiten onder de sterrenhemel, echt heel gaaf en ook lang geleden dat we nog eens zo veel sterren hadden gezien. ‘S nachts werd het ijskoud maar gelukkig hadden we redelijk dikke dekens gekregen.

De volgende ochtend zijn we weer per kameel vertrokken, welke ze eerst moesten gaan zoeken in de omgeving. Ze binden ze niet vast aan een boom maar laten ze rondlopen door de woestijn ‘s nachts, met een goed uur stonden ze weer terug bij onze plek.

India het land van de koe

In India is de koe heilig en dat is goed te zien aan de honderden koeien die los over de straten lopen in iedere stad. Elk straatje waar je doorheen loopt is er wel een koe te zien. Volgens het hindoeïsme is een koe het symbool van moederlijkheid, voedsel en aarde.

Wij hadden deze week de eer om oog in oog de staan met een boze moederkoe. Samen met de kalveren blokkeerden ze ons de doorgang van een straat waardoor we er met zijn 3’en langzaam op af kwamen gelopen, al foto’s makende.

Blijkbaar kwam dat iets te bedreigend over want voor we het wisten kwam de moederkoe op mij afgestormd waardoor ik het op een rennen zette. Daarna viel ze Charlotte aan en begon ze met haar hoorns en hoofd een keer op Charlotte haar scheenbeen te beuken waar ze toch een blauwe plek aan overhield, verder niets gelukkig. Er stonden wel mensen omheen maar omdat de koe heilig is was het enige dat ze deden met een soort bezempje de koe zachtjes strelen om haar terug rustig te maken. Uiteindelijk zijn we alle 3 achter een stenen bankje boven het open riool doorgekropen en konden we onze weg vervolgen, heel bijzonder.